![[ Παρουσίαση ] Prism Peak: Το πρώτο 3D παιχνίδι της σειράς OPUS](https://ninty.gr/wp-content/uploads/3-1024x576.webp "[ Παρουσίαση ] Prism Peak: Το πρώτο 3D παιχνίδι της σειράς OPUS")
- Αναμονή για το Belmont’s Curse στο Switch: Η Nintendo κρατά τα χαρτιά της κλειστά… ακόμα - 7 Ιουνίου 2026
- Μετά από 20 χρόνια, το Crazy Taxi επιστρέφει με νέο World Tour στο Switch 2 - 7 Ιουνίου 2026
- Το Spyro A Realm Beyond έρχεται στο Switch 2 – Η Nintendo επιβεβαίωσε την επιστροφή του θρυλικού δράκου - 7 Ιουνίου 2026
Η σειρά OPUS κυκλοφορεί εδώ και καιρό σε δισδιάστατο και δισδιάστατο τρισδιάστατο χώρο, με πιο αξέχαστη στιγμή το Echo of Starsong το 2021. Η τελευταία κυκλοφορία της SIGONO, το Prism Peak, εγκαταλείπει τόσο το κοσμικό σκηνικό όσο και το επίπεδο των διαστάσεων, επιλέγοντας αντίθετα ένα πολύ γήινο, τρισδιάστατο, first–person φωτογραφικό ταξίδι που μοιάζει περισσότερο με μια πλήρη στροφή 180 μοιρών. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο, συγκινητικό και εκνευριστικό πνευματικό διάδοχο που σκοντάφτει στις δικές του ιδέες και φιλοδοξίες.
Παίζουμε ως ο Eugene, ένας φωτογράφος από μια διαλυμένη οικογένεια του οποίου ο παππούς του χάρισε την πρώτη του κάμερα και, μαζί της, το δια βίου πάθος για τις φωτπγραφίες. Μετά από ένα ατύχημα, βρίσκεται εγκλωβισμένος στα Dusklands, έναν κατοικημένο από πνεύματα καθρέφτη ενός ιαπωνικού βουνού, και ο Eugene βρίσκει τον εαυτό του να ταξιδεύει μαζί με ένα παιδί που πρέπει να φτάσει σε μια μακρινή κορυφή πριν εξαφανιστεί. Η παλιά αναλογική κάμερα του παππού του είναι το μοναδικό του εργαλείο, και επίσης το μόνο πράγμα που κρατάει «τη σκιά» που τους κυνηγά και τους δύο σε απόσταση αναπνοής.
Κατά κύριο λόγο στο Prism Peak, απλά δείχνουμε την κάμερα και πατάμε το κουμπί. Αυτό είναι όλο. Αυτό που είναι περίεργο, όμως, είναι ότι το Prism Peak δεν ενδιαφέρεται πραγματικά αν οι φωτογραφίες μας είναι πραγματικά καλές. Υπάρχει ένας επιλογέας ISO, ταχύτητα κλείστρου και ένα περιστρεφόμενο σύνολο φίλτρων για να πειραματιστούμε, αλλά αρκεί το θέμα μας να βρίσκεται περίπου μέσα στο κάδρο και να μην έχουμε καταστρέψει την έκθεση, το παιχνίδι κουνάει καταφατικά το κεφάλι του και προχωράει. Ενώ κάποιοι που είναι αφοσιωμένοι στην πτυχή της φωτογραφίας μπορεί να απογοητευτούν, η έλλειψη δεξιότητας που απαιτείται είναι σκόπιμη. Δεν πρόκειται για προσομοιωτή φωτογραφίας· είναι ένα παιχνίδι για τη φωτογραφία ως μεταφορά για τη μνήμη.
Εκεί που το Prism Peak λάμπει πραγματικά είναι το σύστημα ημερολογίου του. Λειτουργεί ως ζωντανό αρχείο κάθε συζήτησης που έχουμε κάνει, κάθε ανάμνηση που έχουμε ανακαλέσει, και κάθε επιλογή διαλόγου που έχουμε κάνει, με τις λέξεις που επιλέγουμε να είναι υπογραμμισμένες ώστε να μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε ακριβώς πού καταλήξαμε σε διάφορα θέματα. Οι εσωτερικές αναζητήσεις του Eugene συνήθως μας ωθούν να επιλέγουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους. Μια κυνική ανάγνωση ή μια πιο γενναιόδωρη, και αυτές οι μικρές επιλογές συσσωρεύονται με τον καιρό. Κάθε τόσο το παιχνίδι μας επιστρέφει σε αυτό το εσωτερικό χώρο και μας προτρέπει να ολοκληρώσουμε τμήματα με αυτό που μας φαίνεται αληθινό, παρά με αυτό που είναι αντικειμενικά ακριβές. Τα περισσότερα παιχνίδια με αφήγηση ή επιλογές διαλόγου κλίνουν προς την αλήθεια ή μας βάζουν σε χρονικό περιορισμό, αλλά εδώ; Είναι ήσυχα, είναι ήρεμα.
