Το μέλλον του πλανήτη για ακόμα μια φορά στις πλάτες σου. Εξωγήινοι κάνουν επίθεση στον πλανήτη και μάντεψε ποιος θα τους σώσει. Στο Mugsters της Team 17 και της Reinkout κάθε πίστα είναι ένα νησί και κάθε νησί γεμάτο γρίφους που περιμένουν να λυθούν με κάθε δυνατό τρόπο κάνοντας χρήση του περιβάλλοντος, εκρηκτικών βαρελιών και οχημάτων. Ένα παιχνίδι διασκεδαστικό στη βάση του με ορισμένα θέματα που ίσως εκνευρίσουν αρκετούς αλλά ταυτόχρονα θα προσφέρει εκρηκτική διασκέδαση σε όσους γνωρίζουν τι αγοράζουν.

Καταρχάς και για να τα πιάσουμε από την αρχή, το Mugsters είναι ιδιαίτερο παιχνίδι και είμαι σίγουρος που όσοι το έχουν παίξει ή έχουν σκοπό να το παίξουν στο μέλλον θα έχουν να πουν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το αν αξίζει ή όχι τον χρόνο κάποιου. Το παιχνίδι είναι platform/puzzle, εκ πρώτης όψης θυμίζει κάποια εκκεντρική εκδοχή των πρώτων GTA αλλά οι ομοιότητες εξαντλούνται στην αίσθηση των οχημάτων. Βρήκα τα γραφικά υπερβολικά απλοϊκά και τα χρώματα που έχουν επιλεγεί λίγο κουραστικά από ένα σημείο και μετά, όμως το στυλ του παιχνιδιού είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό του και δε μπορώ να πω τι ακριβώς θα μπορούσε να έχει γίνει διαφορετικά. Για να το θέσω όσο πιο άπλα μπορώ επειδή νοιώθω πως ξεφεύγω το παιχνίδι δείχνει “φτηνό” χωρίς να είναι. Η μουσική απλά δένει με το όλο σκηνικό, κανένα παράπονο όμως μιας και δε μιλάμε για ένα παιχνίδι που θα άλλαζε κάτι ότι και αν είχαν διαλέξει ή ακόμα και αν δεν είχε καθόλου μουσική άλλα μόνο τα εφέ. Στα αρνητικά του τίτλου πρέπει να γίνει αναφορά στο απαράδεκτα “ρευστό” platforming, τα physics δε δείχνουν να λειτουργούν το ίδιο σωστά κάθε φορά και είναι εξαιρετικά εκνευριστικό να χάνεις επειδή ένα βαρέλι δεν πήγε εκεί που έπρεπε ή επειδή ένα όχημα ξαφνικά κάπου glitchαρε. Δε συμβαίνει πάντα, ούτε συμβαίνει συχνά, αλλά συμβαίνει και όταν συμβεί σου κοστίζει είτε την ολοκλήρωση κάποιου sidequest είτε ολόκληρη την πίστα. Και να πεις ότι δε θα χάσεις, θα χάσεις έτσι και αλλιώς το Mugsters θέλει να είσαι καλός αλλά δε σε εκπαιδεύει κατάλληλα.

Δεν υπάρχει ένας τρόπος για να ολοκληρώσεις την βασική αποστολή ή τα sidequest και μπορείς να δοκιμάσεις διάφορες μεθόδους για να φτάσεις στο τέλος, ένα αεροπλάνο που σε παίρνει από το νησί, έχοντας διασώσει ανθρώπους, συλλέξει κρυστάλλους και ενεργοποιώντας ή αχρηστεύοντας διάφορες συσκευές. Τα όπλα σου είναι λίγα, εκρηκτικά βαρέλια, οχήματα διάφορων τύπων και οι γροθιές σου, μπορείς να περάσεις από τα εμπόδια είτε ανατινάζοντας τα πάντα είτε χρησιμοποιώντας οχήματα σαν πολιορκητικό κριό είτε να ανακαλύψεις κάποιον άλλο τρόπο. Σε κάθε νησί υπάρχουν αιχμάλωτοι άνθρωποι, σημεία να ανέβεις, τοίχοι και αποκλεισμένες ζώνες που για να φτάσεις πρέπει να βρεις τους κατάλληλους διακόπτες, παγίδες, λίγοι εχθροί αλλά ιδιαίτερα επίμονοι και υπερβολικά μεγάλος αριθμός οχημάτων για ένα νησί τέτοιου μεγέθους. Άλλωστε το παιχνίδι σε αφήνει να πειραματιστείς, να δοκιμάσεις διάφορα οχήματα, να ανατινάξεις ότι μπορείς, είναι μια απολαυστική εμπειρία. Για αυτό άλλωστε δεν υπάρχει χρόνος, έχεις όσο χρόνο χρειάζεσαι για λύσεις τους γρίφους και να εξερευνήσεις το κάθε νησί. Όταν όμως το κάνεις αυτό δε περιμένει ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό leaderboard το οποίο θα σε βάλει στη διαδικασία να χτυπήσεις μερικούς χρόνους. Υπάρχει υποστήριξη τοπικού multiplayer την οποία όμως δε μπόρεσα να δοκιμάσω στο συγκεκριμένο παιχνίδι , θα χαρώ να ακούσω πως ήταν η εμπειρία από κάποιον από εσάς.

Αν 25 νησιά δεν είναι αρκετά για κάποιον τότε εκείνος πρέπει να δει ψυχίατρο, προσωπικά όσο διασκεδαστικό και αν βρήκα το Mugsters το gameplay του με άγχωσε ιδιαίτερα, ίσως φταίω εγώ αλλά 25 πίστες είναι αρκετές έτσι ώστε να μη χρειαστείς ηρεμιστικά. Το Μugsters δεν είναι για όλους τελικά, απόλαυσε το παίρνοντας βαθιές ανάσες κάθε φορά που χάνεις.