Ειδήσεις

[Editorial] Το μυστικό της Nintendo που άλλαξε τον κόσμο του gaming: Η μαγεία και η κατάρα του Yokoi

[Editorial] Το μυστικό της Nintendo που άλλαξε τον κόσμο του gaming: Η μαγεία και η κατάρα του Yokoi
Braveheart1980
Βρείτε με σε

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος μαγείας που καθόρισε τη Nintendo στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ήταν μια εποχή πριν από τους teraflops, πριν από τα patches της πρώτης ημέρας, και πριν από τα μοντέλα διατήρησης παικτών βασισμένα σε αλγόριθμους. Ήταν μια εποχή όπου το gaming ένιωθε σαν καθαρή, απεριόριστη κατασκευή παιχνιδιών, που κινούνταν σχεδόν αποκλειστικά από τη φιλοσοφία ενός ήσυχου, λαμπρού άνδρα: του Gunpei Yokoi .

Ως ο πατέρας του Game Boy και εφευρέτης του διαγώνιου D-pad, ο Yokoi ήταν η ψυχή του τμήματος hardware της Nintendo. Λειτουργούσε με μια θρυλική σχεδιαστική αρχή γνωστή ως “Lateral Thinking with Withered Technology” —η ιδέα ότι δεν χρειάζεστε τα πιο ακριβά, προηγμένα εξαρτήματα για να δημιουργήσετε κάτι απίστευτα διασκεδαστικό· χρειάζεστε απλώς να χρησιμοποιήσετε φθηνή, δοκιμασμένη τεχνολογία με απροσδόκητους τρόπους.

Αλλά η νοσταλγία είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Ενώ κοιτάζουμε πίσω με τρυφερότητα την πράσινη-σεπιάς οθόνη του Game Boy, συχνά ξεχνάμε πόσο αδυσώπητα αντιμετωπίζει η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών τους πρωτοπόρους της. Η τραγική ιστορία του Virtual Boy το 1995 παραμένει το πιο σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία της Nintendo—όχι μόνο επειδή η κονσόλα απέτυχε, αλλά επειδή μια εταιρεία δισεκατομμυρίων δολαρίων επέτρεψε την ευθύνη να καταβροχθίσει τον μεγαλύτερο εφευρέτη της.

### Η Πίεση του Πανικού των 32 Bit

Μέχρι το 1994, το τοπίο του gaming ήταν τρομακτικό για τη Nintendo. Το Super Nintendo γερνούσε, και μια τεράστια απειλή διαφαίνονταν στον ορίζοντα: το PlayStation της Sony και το Saturn της Sega. Η πραγματική επόμενη κονσόλα της Nintendo, το Nintendo 64 , καθυστέρησε σοβαρά. Οι διευθυντές στο Κιότο χρειάζονταν ένα προσωρινό μέτρο. Χρειαζόταν κάτι να κυριαρχήσει στα πρωτοσέλιδα και να τους δώσει χρόνο.

Έστρεψαν την προσοχή τους στον Yokoi και την ομάδα Έρευνας & Ανάπτυξης 1 (R&D1) του. Ο Yokoi πειραματιζόταν με ένα στερεοσκοπικό headset—μια συναρπαστική έννοια που προοριζόταν να είναι ένα highend, εξειδικευμένο παιχνίδι παρά ένα mainstream πυλώνα κονσόλας. Αλλά υπό τεράστια εταιρική πίεση, το project βγήκε από τη φάση πρωτοτυποποίησης και ρίχτηκε στο φως της δημοσιότητας για να πολεμήσει έναν πόλεμο κονσολών για τον οποίο δεν είχε σχεδιαστεί ποτέ.

### Ένα Masterpiece του Συμβιβασμού

Όταν το Virtual Boy κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1995 για $179 ,99, ήταν μια βαθιά συμβιβασμένη επιλογή. Οι χρυσές αρχές του Yokoi για το φορητό gaming—κράτα το μικρό, κράτα το φθηνό, κράτα τις μπαταρίες ζωντανές—καταστρατηγήθηκαν από περιορισμούς hardware που επιβλήθηκαν από εταιρικές προθεσμίες.

* Ο Πονοκέφαλος: Για να κρατήσουν το κόστος χαμηλά και τους ρυθμούς ανανέωσης ψηλά, το σύστημα χρησιμοποίησε αποκλειστικά κόκκινα LEDs σε μαύρο φόντο. Ενώ παρήγαγε γνήσια τρισδιάστατη αίσθηση μέσω του parallax, το να κοιτάτε στο κενό για περισσότερα από λίγα λεπτά προκαλούσε τεράστια κόπωση στα μάτια, ζάλη και πονοκεφάλους.

* Η Ψευδαίσθηση της Φορητότητας: Δεν ήταν headset· ήταν ένα βαρύ, άκαμπτο visor τοποθετημένο σε ένα λεπτό μεταλλικό τρίποδο. Οι παίκτες έπρεπε να σκύβουν πάνω σε ένα τραπέζι σε αγωνιώδεις στάσεις απλώς για να κοιτάξουν μέσα.

* Η Καταστροφή Ενέργειας: Καταβρόχθιζε έξι μπαταρίες AA σε λίγες ώρες, κάνοντας έναν AC adapter ουσιαστικά υποχρεωτικό και καταστρέφοντας εντελώς την έννοια της φορητότητας.

Παρά τις στιγμές ιδιοφυΐας σε παιχνίδια όπως το Virtual Boy Wario Land και το Mario’s Tennis , το κοινό απέρριψε βίαια τη συσκευή. Έζησε λιγότερο από ένα χρόνο στην αγορά, μεταφέροντας ένα απογοητευτικό 770 .000 μονάδες παγκοσμίως πριν η Nintendo τραβήξει το βύσμα εντελώς, αφήνοντας πίσω μια παγκόσμια βιβλιοθήκη με μόλις 22 παιχνίδια.

### Ο Αποδιοπομπαίος Τράγος

Αυτό που κάνει την εποχή του Virtual Boy τόσο βαθιά θλιβερή δεν είναι το πλαστικό ή το πυρίτιο· είναι το ανθρώπινο κόστος.

Καθώς το Virtual Boy αιμορραγούσε χρήματα, η ανώτερη διοίκηση της Nintendo εγκατέλειψε εντελώς την πλατφόρμα, μεταφέροντας όλη την εστίαση και τη χρηματοδότηση στο γυαλιστερό, πολυγωνικό μέλλον του Nintendo 64 . Ο Yokoi—ο άνθρωπος των οποίων οι δημιουργίες ουσιαστικά χρηματοδότησαν ολόκληρη την εταιρεία για μια πενταετία—αφέθηκε εντελώς απομονωμένος. Αντί να σταθεί δίπλα στον έμπειρο σχεδιαστή της, η εταιρική αφήγηση του επέτρεψε σιωπηλά να απορροφήσει την απόλυτη ταπείνωση.

Ενώ η Nintendo επίσημα υποστηρίζει ότι η αποχώρηση του Yokoi από την εταιρεία ήταν προγραμματισμένη συνταξιοδότηση, η χρονική στιγμή φαινόταν αδιαμφισβήτητα πικρή. Τον Αύγουστο του 1996, περιτριγυρισμένος από τα ερείπια του τελικού του project και της κυκλοφορίας του τελευταίου του masterpiece ( Game Boy Pocket ), ο Yokoi παραιτήθηκε μετά από 31 χρόνια απαράμιλλης υπηρεσίας. Τραγικά, θα πέθαινε σε τροχαίο ατύχημα μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1997 .

### Η Εξαφάνιση στο Φως της Σύγχρονης Εποχής

Κοιτάζοντας πίσω στο Virtual Boy σήμερα μας γεμίζει με βαθιά μελαγχολία. Αποτελεί μνημείο μιας εποχής όταν η Nintendo ήταν πραγματικά διατεθειμένη να πάρει έναν τεράστιο, παράξενο κίνδυνο. Το Virtual Boy ήταν περίεργο, ήταν σωματικά άβολο, και ήταν εμπορική καταστροφή—αλλά είχε ψυχή .

Σήμερα, η Nintendo είναι ένα απόρθητο φρούριο ασφαλών, προσεκτικά υπολογισμένων εταιρικών αποφάσεων. Το Switch είναι ένα εξαιρετικό κομμάτι hardware, αλλά χτίζεται στη λογική του ψυχρού ελέγχου της σύγχρονης δοκιμής αγοράς. Το Virtual Boy ήταν η τελευταία φορά που είδαμε την ακατάστατη, πειραματική καρδιά του κατασκευαστή παιχνιδιών της Nintendo να εκτίθεται γυμνή.

Ο Gunpei Yokoi άξιζε καλύτερα. Άξιζε μια εταιρεία που θα στεκόταν δίπλα του όταν τα πειράματά του απέτυχαν, αντί να τον σπρώχνει στα περιθώρια για να προστατεύσει τα κέρδη. Το κόκκινο και μαύρο φως του Virtual Boy μπορεί να πονάει στα μάτια μας, αλλά η ιστορία πίσω από αυτό σπάει τις καρδιές μας.

Αφήστε μια απάντηση