[Review] Assassin’s Creed Shadows

• About
• Latest Posts

Βρείτε με σε

Nicilos

Συντάκτης at ninty.gr

Οι γιατροί από μωρό θεώρησαν ότι ο Nicilos ήταν θυμήρες θαύμα της φύσης που θα ζούσε αμφιλαφή έτη. Τα πρώτα του δώρα ήταν ένα κόκκινο καπέλο με "Μ" στο κέντρο και ένα μάστερ ξίφος που κατατροπώνει το κακό. Η πρώτη του λέξη ήταν: Hadouken

Βρείτε με σε

Latest posts by Nicilos (see all)

• [Review] Assassin’s Creed Shadows - 28 Ιανουαρίου 2026
• Splatterbot [Switch Review] - 8 Σεπτεμβρίου 2025
• [Review] Donkey Kong Country Returns HD - 28 Ιανουαρίου 2025

Το Assassin’s Creed Shadows μας μεταφέρει σε ένα περιβάλλον που ταιριάζει όσο κανένα άλλο στην αγαπημένη σειρά παιχνιδιών της Ubisoft: τη φεουδαρχική Ιαπωνία. Εκ προοιμίου λοιπόν, περιμένουμε νίντζα, σαμουράι, πολιτικές ίντριγκες και μια εποχή που φωνάζει “Assassin’s Creed” από χιλιόμετρα. Στο χαρτί, όλα είναι σωστά. Στην πράξη; Εξαρτάται… και ειδικά στο Nintendo Switch 2, το αποτέλεσμα διχάζει, προβληματίζει και ξαφνιάζει.

Ας ξεκινήσουμε με την ιστορία, η οποία ακολουθεί δύο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες που εκπροσωπούν δύο αντικρουόμενες φιλοσοφίες.
Από τη μία, η Naoe, shinobi που κινείται στις σκιές, με προσωπικά κίνητρα, απώλειες και έναν αγώνα που έχει να κάνει περισσότερο με επιβίωση και εκδίκηση.
Από την άλλη, ο Yasuke, σαμουράι με έμφαση στην τιμή, τη δύναμη και το καθήκον, ένας χαρακτήρας που βρίσκεται συχνά παγιδευμένος ανάμεσα σε πολιτικές δυνάμεις μεγαλύτερες από τον ίδιο.

Είναι το πρώτο Assassin’s Creed που δε σου προσφέρει απλώς 2 χαρακτήρες με κοινή πλοκή και στόχους αλλά δύο διαφορετικά πρόσωπα που προέρχονται από άλλους κόσμους, έχουν τη δική τους ατζέντα και αξίες, διαφορετική άποψη για τη βία και τη δικαιοσύνη, με το δικό τους επίσης υπόβαθρο.

Χωρίς να αποκαλύψουμε σημαντικές σεναριακές ανατροπές, το Shadows αφηγείται μια ιστορία για τη σύγκρουση παλιού και νέου κόσμου, τη βία ως εργαλείο εξουσίας και το τίμημα της πίστης, είτε σε ανθρώπους είτε σε ιδέες.

Οι χαρακτήρες μας συναντιόνται και αν και η μεταξύ τους ένταση δεν εξαφανίζεται μαγικά, συγκλίνουν ως προς τους στόχους χωρίς να ταυτιστούν ωστόσο στον τρόπο σκέψης.

Η πλοκή ξεδιπλώνεται αργά αλλά μεθοδικά, με έμφαση στον κόσμο και στις μικρές ιστορίες γύρω σου. Δεν είναι το πιο συναισθηματικά δυνατό Assassin’s Creed, αλλά είναι σίγουρα από τα πιο ώριμα θεματικά. Το δε τέλος δε σου δίνει ένα άσπρο ή μαύρο, όπως θα περίμενε κανείς ενδεχομένως από μια Χολιγουντιανή ταινία. Αντιθέτως, προβάλλει ότι δύο άνθρωποι προερχόμενοι από άλλους κόσμους μπορούν να σεβαστούν τις ιδέες και αντιλήψεις όσο και αν δεν τους ταιριάζουν.

Στον τομέα του πώς παίζεις, το παιχνίδι λάμπει όταν σου επιτρέπει να διαλέξεις:

• Stealth, parkour, σιωπηλές δολοφονίες με τη Naoe
• Άμεση σύγκρουση, βαριές μάχες και ωμή δύναμη με τον Yasuke

Η εναλλαγή αυτή επηρεάζει τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο και τις αποστολές. Αυτό είναι από τα πιο πετυχημένα στοιχεία του παιχνιδιού. Ωστόσο, θέλει περισσότερο χρόνο για να μάθεις τους μηχανισμούς του, μιας και είναι λιγότερο αυτοματοποιημένοι από προηγούμενους Assassin’s Creed τίτλους.

Επί παραδείγματι, δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις πλέον σε όλες τις επιφάνειες, αντιθέτως θα χρειαστεί να βρεις το σημείο όπου μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γάντζο, κάτι που καθιστά την προσέγγιση ναι μεν πιο ρεαλιστική σε κάποια σημεία, ωστόσο περιοριστική για τα δεδομένα του είδους.

Και τώρα… ας μιλήσουμε ειλικρινά.

Ναι, το Assassin’s Creed Shadows τρέχει στο Switch 2.
Όχι, δεν δείχνει όπως θα περιμέναμε από ένα hardware του 2025.

Τα γραφικά έχουν κατατσεκουρευτεί χωρίς έλεος: οι υφές είναι συχνά θολές και θυμίζουν έντονα last-gen ports, ο φωτισμός είναι φτωχός και αφαιρεί μεγάλο μέρος από τη μαγεία και την ατμόσφαιρα της φεουδαρχικής Ιαπωνίας, ενώ η βλάστηση εμφανίζεται κυριολεκτικά μπροστά σου, σπάζοντας διαρκώς οποιαδήποτε προσπάθεια εμβάθυνσης. Την εικόνα συμπληρώνουν NPCs με επίπεδα animations και «άψυχες» εκφράσεις, που κάνουν τον κόσμο να μοιάζει λιγότερο ζωντανός απ’ όσο θα έπρεπε για ένα Assassin’s Creed αυτής της κλίμακας.

Η Ιαπωνία του Shadows θα έπρεπε να είναι ποιητική, γεμάτη χρώμα, σκιές και λεπτομέρεια. Στο Switch 2, πολλές φορές μοιάζει άδεια, ξεπλυμένη και τεχνικά κουρασμένη.

Αλλά έστω ότι αποδεχόμαστε τη φτωχότερη οπτική παρουσίαση, τρέχει το παιχνίδι νεράκι; Η απάντηση και πάλι είναι αρνητική. Τα 30 fps σπανίως επιτυγχάνονται με σταθερότητα. Μάλιστα, για να είναι πιο ομαλός ο τίτλος, είναι καλύτερα να παίζεις στην οθόνη του Switch 2 και όχι στην τηλεόραση, αφού το VRR βοηθάει στην εξομάλυνση.

Οπότε, συνοψίζοντας τα περί τεχνικού τομέα, τα πράγματα δεν είναι απλώς “λίγο χειρότερα” από εκδόσεις σε ανταγωνιστικές πλατφόρμες. Το Switch 2 μάλιστα τρέχει το παιχνίδι χειρότερα από τα ROG Xbox Ally (και γενικότερα windows φορητά). Πρόκειται, λοιπόν ξεκάθαρα για εκείνες τις περιπτώσεις που σου θυμίζουν συνεχώς ότι παίζεις downgraded έκδοση. Η ατμόσφαιρα – που είναι τεράστιο κομμάτι της εμπειρίας – χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής της.

Στα θετικά, ο ήχος κυμαίνεται σε πολύ καλά επίπεδα με αρκετά προσεγμέη ηθοποιία τόσο στην αγγλική όσο και στην ιαπωνική γλώσσα. Ωστόσο, προτείνω να το παίξετε στα Ιαπωνικά ώστε να νιώσετε ότι όντως ζείτε στη χώρα του Ανατέλλοντος ηλίου.

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την CD Media για την ευγενική και έγκαιρη παραχώρηση κωδικού για τις ανάγκες του παρόντος review!