[Review] Octopath Traveler 0

• About
• Latest Posts

vassilis_pap

Moderator at ninty.gr

Latest posts by vassilis_pap (see all)

• [Review] Octopath Traveler 0 - 5 Φεβρουαρίου 2026
• [Review] Atelier Resleriana: The Red Alchemist & The White Guardian - 10 Νοεμβρίου 2025
• Xenoblade Chronicles X: Definitive Edition Review - 5 Μαΐου 2025

Η ανακοίνωση του Octopath Traveler 0 ήταν αναπάντεχη. Πρόκειται για το τρίτο παιχνίδι της σειράς (προηγήθηκαν τα Octopath Traveller I, II) και χρονικά τοποθετείται πριν τα άλλα (prequel) αλλά το σημαντικό είναι το ιδιαίτερο DNA του. Βλέπετε το παιχνίδι προέρχεται από έναν καθαρόαιμο παιχνίδι κινητών το Octopath Traveler: Champions of the Continent που “έτρεξε” για 18 μήνες (Ιούλιος 2022 – Δεκέμβριος 23). Τεράστιο περιεχόμενο δηλαδή, άριστης ποιότητας απευθείας από το σύμπαν των ΟΤ, αλλά ποιος κάθεται να μπλέκει με gatcha μηχανισμούς, micro transactions και pay to win καταστάσεις; Σωστά; Ευτυχώς τελικά όχι και τόσο.

Για να βγάλουμε λοιπόν, μια και έξω τον ελέφαντα εκτός, να ξεκαθαρίσουμε πως τίποτα από τα παραπάνω δεν υφίσταται στο ΟΤ0 ούτε σαν υποψία. Το παιχνίδι αντλεί περιεχόμενο μεν, αλλά έχει επανασχεδιαστεί πλήρως ως αυτόνομο JRPG. Δεν είναι απλό remake αφού τα κοινά στοιχεία περιορίζονται στη διαχείρισης πόλης , σε κομμάτια ιστορίας (story arcs) και στους χαρακτήρες. Υλοποιείται δε, τόσο πετυχημένα που αν κάποιος δεν το ξέρει, δεν μπορεί να μαντέψει το τι και το πως. Ωστόσο τα Octopath Traveler ποτέ δεν ήταν “κανονικά” JRPG. Ξεχάστε λοιπόν τις οκτώ παράλληλες ιστορίες με τους πολλαπλούς πρωταγωνιστές και τις μη γραμμικές διαδρομές. Εδώ έχουμε μια πιο συμβατική προσέγγιση με έναν μόνο πρωταγωνιστή, το δικό μας avatar που διαμορφώνουμε στην αρχή.

Στο παιχνίδι η μυθοπλασία ακολουθεί τον δικό της ιδιαίτερο δρόμο αφού οι δημιουργοί επέλεξαν ο κεντρικός ήρωας να λειτουργεί περισσότερο ως ένας «λευκός καμβάς» παρά ως αυστηρά καθορισμένη προσωπικότητα, αποφεύγοντας έτσι να κυριαρχήσει δραματουργικά. Λειτουργεί κυρίως ως συνδετικός κρίκος που φέρνει κοντά πολλές επιμέρους ιστορίες άλλων χαρακτήρων. Με το εύρημα αυτό, το παιχνίδι συνθέτει τα πολλαπλά story arcs του αρχικού υλικού, διατηρώντας την γνωστή πολυεπίπεδη αφήγηση, παραδίδοντας τελικά ένα σύνολο που δεν είναι τελείως ξένο στην παράδοση. Το αποτέλεσμα αν και ιδιαίτερο, είναι πιο συμβατικό από τα προηγούμενα. Συνεπώς όσοι η κυκλοφορία του, τους χτύπησε καμπανάκι για να δουν την εξέλιξη της σειράς, μάλλον τελικά θα πρέπει να περιμένουν …το ΟΤ3.

Ιστορία μου, αμαρτία μου

Κάπου στην αχανή χώρα της Orsterra, βρίσκουμε το γραφικό χωριό Wishvale, στο οποίο ζει ήσυχα ο κεντρικός πυρήνας των νεαρών πρωταγωνιστών. Η ανεμελιά τους θα διακοπεί απότομα και βάρβαρα από μια αναίτια και εντελώς απροσδόκητη επίθεση του στρατού του Tyrant Tytos. Το χωριό μετατρέπεται σε ένα μακάβριο τοπίο από στάχτες και αίμα, τερματίζοντας βάναυσα τις ξέγνοιαστες ημέρες των ηρώων. Σύντομα παίρνουν την απόφαση να μη συμβιβαστούν με τη νέα ζοφερή πραγματικότητα και έτσι θα ξεκινήσουν ένα μακρύ ταξίδι αναζήτησης, ώστε να βρουν απαντήσεις, να εκδικηθούν τους κακούς και να αναστήσουν ξανά τον τόπο τους. Συνεπιβάτες στο ταξίδι αυτό θα μαζευτούν τελικά πάνω από τριάντα, καθότι η διαδρομή μεγάλη και η ευρύτερη χώρα της Orsterra ακόμα μεγαλύτερη, συνεπώς τα νέα μέλη δεν θα περιοριστούν μόνο στους επιζώντες της Wishvale.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος πως πρόκειται για μια τυπική εκδοχή του μοτίβου εκδίκησης και αποκατάστασης. Η θεματική της καταφέρνει να ακουμπάει βαθύτερες ανθρώπινες πτυχές καθώς καταπιάνεται με πράγματα όπως το πένθος, η ελπίδα, η εκδίκηση και η συντροφικότητα. Οι χαρακτήρες των βασικών συμμάχων αναπτύσσονται σε ικανοποιητικό βαθμό καθώς χτίζονται μέσα από μικρά ατομικά δράματα και κίνητρα που ξεδιπλώνονται σταδιακά. Δε φτάνουν όμως το βάθος και την αυτονομία των οκτώ πρωταγωνιστών των προηγούμενων τίτλων. Οι κακοί σε αντιδιαστολή αντιπροσωπεύουν τα αρχετυπικά δεινά της δύναμης (Tytos), του πλούτου (Herminia) και της ματαιοδοξίας (Auguste). Αυτό τους κάνει σκοπίμως μονοδιάστατους, κάτι που λειτουργεί όμως, αφού αντιμετωπίζονται περισσότερο ως σύμβολα με αλληγορικές προεκτάσεις στην συνολική εξιστόρηση.

H ατμόσφαιρα του παιχνιδιού δεν είναι τόσο μαύρη όσο υπαγορεύει η ιστορία του, αφού υπεισέρχονται και άλλα συστατικά όπως το εικαστικό κομμάτι και η δράση με σαφώς πιο ανάλαφρες πινελιές. Θα μπορούσε όλο αυτό να είναι άνισο και ανερμάτιστο αλλά τελικά με κάποιο μαγικό τρόπο, ισορροπεί όμορφα παραδίδοντας μια κάπως “ενήλικη” θεματολογία δοσμένη με το ελαφρώς ρομαντικοποιημένο ύφος της σειράς, χωρίς τελικά να γίνεται ωμό ή ιδιαίτερα σκοτεινό. Περισσότερο δραματικό παρά σκληρό.

Θα σας δείξω εγώ, θα δείτε τι θα πάθετε

Μιλώντας για δράση το παιχνίδι αναμενόμενα, κινείται στα τυπικά πλαίσια ενός κλασικού JRPG. Ο τεράστιος χάρτης του είναι δομημένος σε πολλές διακριτές περιοχές που αντιστοιχούν στα διαφορετικά βασίλεια και πολιτισμικές ζώνες. Κάθε χώρα διαθέτει τις δικές της κεντρικές πόλεις–κόμβους, μικρότερους οικισμούς, ανοιχτές εξοχικές διαδρομές για εξερεύνηση και τα μπουντρούμια που κορυφώνονται με μεγάλους κακούς (boss). Τυπική είναι η γραμμική οργάνωση με την κεντρική πλοκή να ξεκλειδώνει σταδιακά νέες περιοχές, αλλά και με μια σχετική ελευθερία κινήσεων μέσα σε κάθε γεωγραφική ζώνη. Η συνολική διάρθρωση θυμίζει θεματικό «μωσαϊκό» από πόλεις, δρόμους, ακατοίκητες περιοχές και τοποθεσίες, διατηρώντας τον κλασικό ρυθμό εξερεύνηση – ιστορία – μπουντρούμι – boss.

Αξίζει να σταθούμε λίγο παραπάνω στον ρυθμό. Ο όγκος και η φύση του αρχικού υλικού μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε ένα χαλαρό αποτέλεσμα πράγμα όμως που αποφεύγεται σε σημαντικό βαθμό.. Μικρά κομμάτια αφήγησης που εναλλάσσονται τακτικά, γρήγορες μάχες, σφιχτή σχεδίαση των μπουντρουμιών και δευτερεύουσες αποστολές που καταφέρνουν να μη λειτουργούν ως αγγαρεία βοηθούν κρατώντας τον παίκτη σε εγρήγορση. Βοηθητικά λειτουργεί και το στοιχείο των τυχαίων μαχών, βασικό συστατικό της σειράς, το οποίο όσο αμφιλεγόμενο και αν είναι χτίζει ρυθμό και στατιστικά. Ο παραδοσιακός παίκτης JPRG που θέλει να βυθίζεται στον κόσμο του παιχνιδιού θα είναι μια χαρά, αλλά θα ήταν ψέμα να πούμε πως κάποιοι άλλοι δεν θα βρουν “κοιλιές” σε ένα παιχνίδι που ζητάει μεγάλο διψήφιο ή μικρό τριψήφιο νούμερο ωρών.

Περνώντας στους μηχανισμούς η μεγάλη καινοτομία είναι το κομμάτι της διαχείρισης της πόλης, ένα στοιχείο που προσθέτει έντονα στοιχεία στρατηγικής διαχείρισης. Είναι αληθινά ικανοποιητικό να βλέπεις το ισοπεδωμένο Wishvale να αναπτύσσεται, καθώς οι χωματόδρομοι δίνουν τη θέση τους σε πλακόστρωτα και οι σκηνές σε πέτρινα κτίρια. Αυτό γίνεται κυρίως μαζεύοντας πόρους και στρατολογώντας NPC. Κάθε χαρακτήρας που φέρνετε στην πόλη σας δεν είναι απλώς ένα νούμερο στα στατιστικά, αλλά ένας κάτοικος με συγκεκριμένες δεξιότητες που επηρεάζουν την ανάπτυξη των υποδομών. Τα νέα κτίρια προσφέρουν μοναδικά οφέλη: από σιδηρουργεία που ξεκλειδώνουν αποκλειστικό εξοπλισμό μέχρι πανδοχεία που παράγουν παθητικό εισόδημα ή αντικείμενα που μειώνουν το grind. Αν και κληρονομείται από το mobile παιχνίδι όπου έκανε την “βρώμικη” δουλειά του είδους, η ενσωμάτωσή του στο καινούργιο παιχνίδι είναι αξιοθαύμαστη! Δεν είναι ένα αποσπασματικό minigame, αλλά μηχανισμός που τροφοδοτεί άμεσα την πρόοδο, συνδέοντας την εξερεύνηση, τα Path Actions (όπως τα γνωρίσαμε από τα προηγούμενα παιχνίδια) και την οικονομία του κόσμου σε έναν ενιαίο κύκλο κινήτρων.

Βασιλιάς σε οποιοδήποτε RPG είναι πάντα το σύστημα μάχης και αναμενόμενα έχουμε ένα κλασικό turn based σύστημα εμπλουτισμένο με τον στρατηγικό πυρήνα του Break & Boost όπως τον γνωρίσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια. Να θυμίσουμε πως με το Break “σπάμε” την άμυνα του εχθρού χτυπώντας τον με όπλα ή στοιχεία της φύσης στα οποία έχει αδυναμία και με το Boost αναβαθμίζεται η ισχύς των επιθέσεων, ενίοτε με εκρηκτικά αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη αλλαγή ωστόσο, είναι η ταυτόχρονη συμμετοχή οκτώ χαρακτήρων στο πεδίο της μάχης, οι οποίοι χωρίζονται σε δύο γραμμές. Την εμπροσθοφυλακή και την οπισθοφυλακή. Αυτό μετατρέπει κάθε αναμέτρηση σε μια «χορογραφία» εναλλαγών, καθώς οι χαρακτήρες που βρίσκονται πίσω αναπληρώνουν αυτόματα HP και SP σε κάθε γύρο, καθιστώντας τη διαχείριση των αλλαγών εξίσου σημαντική με την ίδια την επίθεση. Πρόκειται για μια σοβαρή αναβάθμιση του στρατηγικού βάθους του συστήματος, καθώς η επιτυχία δεν βασίζεται μόνο στην εκμετάλλευση αδυναμιών αλλά και στη σωστή διαχείριση ρυθμού και αντοχών της ομάδας..

Παρά την παρουσία οκτώ ατόμων, το UI παραμένει υποδειγματικά καθαρό και η ροή της μάχης δεν βαλτώνει, χάρη στην έξυπνη ομαδοποίηση των εντολών. Επιπλέον, το πλήρες Job System (χωρίς gatcha και άλλα δαιμόνια) επιτρέπει πειραματισμούς με δευτερεύουσες κλάσεις που μπορούν να μετατρέψουν έναν απλό θεραπευτή σε μια φονική μηχανή. Είναι ένα σύστημα που επιβραβεύει την προετοιμασία και την ορθολογική σκέψη εις βάρος των εύκολων λύσεων (πχ ωμή δύναμη).

Εικαστικό κόσμημα!

Αισθητικά το παιχνίδι είναι κορυφαίο αρκεί φυσικά να σας αγγίζει λίγο η ιδιαίτερη τεχνοτροπία του. Το καθαρά εικαστικό κομμάτι εντυπωσιάζει με τις υπέροχες φωτοσκιάσεις, τα πολύ ζωντανά χρώματα, τα σωματίδια (particles) που στολίζουν τα διάφορα πανέμορφα έτσι και αλλιώς τοπία, με μια μικρή επιτηδευμένη νότα “φωτορεαλισμού” και τα άριστα σκηνοθετημένα κινηματογραφικά κομμάτια που προωθούν την δράση. Φυσικά όλα αυτά δεν είναι πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί, απλώς το αποτέλεσμα εξακολουθεί να εντυπωσιάζει με τη συνοχή και τη σιγουριά μιας αισθητικής που ξέρει ακριβώς τι θέλει να πετύχει.

Ειδικά για τους Nintendo χρήστες η αναβάθμιση του hardware έχει βάλει ένα ακόμα λιθαράκι, αφού τα 1080p/60fps κάνουν δουλειά σε ευκρίνεια και χρώματα. Η φορητή λειτουργία είναι εξίσου όμορφη αφού η μεγαλύτερη οθόνη και η αρκετά υψηλή ανάλυση (κάτω από καθαρό 1080p όμως), αφήνουν λίγα περιθώρια για παράπονα. Λείπουν οι πολλαπλές επιλογές (quality – performance) και τα πιο “εξωτικά” καλούδια των μεγάλων μηχανημάτων (4Κ, 120Hz), ωστόσο είναι τέτοια η φύση του παιχνιδιού, που αν δεν είστε …ψείρας δεν θα σας απασχολήσει. Μιλώντας για “ψείρες” να αναφέρουμε πως μερικές φορές, σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα με βαριά εφέ εμφανίζονται μικρές ατέλειες στις υφές ή και frame drops, πράγματα όμως σπάνια που δεν επηρεάζουν ουσιαστικά την εμπειρία.

Εξαιρετική είναι και η μουσική του παιχνιδιού στην οποία οι δημιουργοί φαίνεται να έδωσαν ιδιαίτερη σημασία. Παραγωγή κορυφαίου επιπέδου, όμορφες και γεμάτες ενορχηστρώσεις με κλασικά και παραδοσιακά όργανα γεμίζουν ένα soundtrack που φιλοδοξεί και πετυχαίνει, να γίνει επικό και ατμοσφαιρικό. Δεν λείπουν κάποιες “αναφορές” σε παλιότερα κομμάτια της σειράς αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Μας άρεσε ιδιαίτερα η εμφανής προσπάθεια να δημιουργηθεί μια ευέλικτη μουσική υπόκρουση που επηρεάζεται από την θεματική της τοποθεσίας, της κατάστασης ή της δράσης, δίνοντας τελικά ένα ζωντανό αποτέλεσμα που ξεφεύγει κατά πολύ από την λογική του απλού “χαλιού”. Η μοιραία στιγμή, για όλα τα μεγάλα RPG, κατά την οποία η μουσική θα αρχίσει να φαντάζει επαναλαμβανόμενη και κουραστική, άργησε σημαντικά να έρθει, κάτι που δείχνει προσεγμένη θεματική ποικιλία και σωστή τοποθέτηση των κομματιών μέσα στη ροή του παιχνιδιού. Τα voice over είναι προσεγμένα με εξαιρετικές ερμηνείες από τους ηθοποιούς που επιλέχθηκαν για τις δύο γλώσσες (Ιαπωνικά – Αγγλικά), απλώς ως συνήθως δεν καλύπτουν τα πάντα (πχ NPC, δευτερεύουσες αποστολές).

Κάνοντας την σούμα

Τι είναι τελικά το Octopath Traveler 0; Ένα πολύ χορταστικό JRPG που κληρονόμησε τους τόνους περιεχομένου από τον mobile συγγενή του. Ένα παιχνίδι πανέμορφο εικαστικά και με έναν ικανοποιητικό τεχνικό τομέα που εκμεταλλεύεται λίγη από την δύναμη της νέας κονσόλας της Nintendo. Ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, μπόλικη δράση, ανανεωμένο και σβέλτο σύστημα μάχης και το μηχανισμό του χτισίματος πόλης που κούμπωσε υπέροχα στα υπόλοιπα και από κατάρα μετατράπηκε σε ευλογία. Ένα παιχνίδι τέλος που καταφέρνει με πολύ προσπάθεια να κρατήσει τον ρυθμό και την ένταση που χρειάζεται για τις πάρα πολλές ώρες που ζητάει από τον παίκτη. Όλα αυτά είναι το ΟΤ0 αλλά σίγουρα δεν είναι το επόμενο βήμα της σειράς αφού η υβριδική του φύση το κάνει να φαντάζει σαν ένα ιδιαίτερο προϊόν και όχι το αποτέλεσμα φυσικής εξέλιξης.

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την CD Media για την ευγενική και έγκαιρη παραχώρηση κωδικού για τις ανάγκες του παρόντος review!